Zaterdag filmdag met Oblivion

In het weekend wil ik er al een tijdje de gewoonte van maken om een filmpje mee te pikken. Dat kan in de cinema zijn, maar ook thuis onder een deken is het best gezellig. Een hele tijd terug opteerden we voor de tweede optie en zakten we samen onderuit voor de buis. VTM koos voor ons een prent uit en het werd Oblivion, een science fiction thriller.

Gegevens

Regisseur: Joseph Kosinski

Première: 2013

Speelduur: 124 minuten

Genre: Actie - Science Fiction

Gegevens blijken eigenlijk niet zo makkelijk te vinden. Enige bron is steeds Wikipedia, maar veel verder kom ik niet. 

Korte inhoud

De volgende trailer zal je misschien heel erg veel zeggen of juist heel wat vragen bij je oproepen. Dat is natuurlijk het doel van een goeie trailer :). Oordeel alvast zelf maar...

We gaan vooruit in de tijd en zitten in 2077 (als ik het me goed herinner :)). De aarde is helemaal verwoest en de overlevenden leven nu in 'Tet' op Titan, een maan van Saturnus. Vergeef het me als het niet klopt wat ik zeg, ik heb het alvast zo begrepen. Om daar te kunnen leven hebben de overgebleven mensen grondstoffen van op aarde nodig. Er zijn echter kapers op de kust, in de vorm van Scavs. Dit zijn buitenaardse wezens. Alles wordt met drones in de gaten gehouden en twee mensen werden aangesteld om die drones te controleren en te repareren indien nodig. Jack en Vica zijn die twee mensen en zij doen dat met verve. Jack is echter niet altijd zeker van zijn zaak. Hij twijfelt over het verleden en wil eigenlijk ook niet aan de toekomst denken. Vica daarentegen droomt al van een verblijf - samen met haar grote liefde - in Tet.

Jack komt echter nog andere mensen op aarde tegen en hij slaagt erin om het leven van ene Julia te redden. Zijn geheugen werd eerder gewist, maar deze vrouw doet iets met hem. Ze komt voor in zijn herinneringen, maar hij weet niet hoe dat kan. Samen proberen ze het geheim van Tet en de buitenaardse wezens te ontrafelen en krijgen daarbij de hulp van de aliens op aarde. Of zijn het toch geen aliens?

Acteurs

De hoofdrollen zijn voor Tom Cruise (Jack)...

Wil je meer weten over die acteur, kijk dan zeker even hier.

Andrea Riseborough (Vica)...

Een Britse actrice

Olga Kurylenko (Julia)

die al eens Bondgirl was (in Quantum of Solace)

Mijn mening (+/++)

Science fiction was eigenlijk heel erg lang mijn ding niet. Ik heb dit genre dan ook jarenlang gemeden. Door de komst van Harry Potter en The Lord of the Rings (en de invloed van mijn wederhelft) ben ik er toch stilaan ingerold en ik moet zeggen dat ik nu eigenlijk voor zowat elk genre opensta. Niet dat waargebeurde verhalen, drama's en thrillers niet nog steeds bovenaan mijn lijstje staan, maar je mag niet in hokjes denken, vind ik dan. Je moet dus van zoveel mogelijk proeven in deze wereld.

Wat Oblivion betreft, kan ik behoorlijk mild zijn. Ik heb van deze film genoten, maar het is er geen die heel lang zal blijven hangen. Daarvoor is hij misschien net iets té. Hier en daar zijn er dingen waar je je over moet kunnen zetten en laat dat nu net iets zijn wat ik niet goed kan. Ik bekijk science fiction wellicht nog altijd met een (te) realistisch oog en eigenlijk moet je de wereld waarin wij leven gewoon even kunnen loslaten. Het is dus zeker geen slechte prent (met een aantal wendingen én wat romantiek), maar niet meer dan dat. 

Bronnen:

* http://www.thehollywoodnews.com/2015/11/25/tom-cruise-in-talks-for-the-mummy-reboot/

* http://www.celebheights.com/s/Andrea-Riseborough-47602.html
* http://www.rollingstone.com/movies/news/olga-kurylenko-talks-russian-literature-and-terrance-malik-20130419

Nog één keer feest is jammer genoeg uit!

Een tijdje terug vertelde ik jullie al heel wat over 'Nog één keer feest' van Liane Moriarty. Zag je mijn eerste mening niet? Kijk dan snel even hier!

Vandaag rest er mij alleen nog jullie te vertellen wat ik uiteindelijk van het volledige boek vond en dat lees je hieronder.

Mijn mening (++/+++)

'Nog één keer feest' is geen boek dat ergens een afdruk nalaat, maar volgens mij moet je het gewoon gelezen hebben. Ik heb er echt van genoten en geef er dan ook met heel veel plezier ++/+++ aan! Van begin tot einde word je op sleeptouw genomen en daar slagen niet al te veel schrijvers in. Het verhaal boeide me vanaf hoofdstuk één en heb op geen enkel moment zin gehad om het boek even aan de kant te leggen of even in een ander verhaal te duiken. Alle personages worden zodanig goed omschreven dat je je werkelijk in Australië begeeft tussen tante Connie, Sophie en alle andere verwanten. Niet alleen het mysterie wil je opgelost zien, ik was ook heel benieuwd naar het leven van de veertigjarige hoofdrolspeelster. Slaagt zij erin om de liefde van haar leven te strikken of zou ze toch weer in de armen van die arme ex Thomas gedreven worden. Van A tot Z een supermooie roman voor mij en het zal je dan ook niet verwonderen dat ik door dit verhaal zeker zin in meer Moriarty heb gekregen :).

Het lelijke eendje naar een sprookje van Hans Christian Andersen

Ik vertelde jullie hier en hier al eens over de boekjes van Bakermat en ik heb vandaag ook weer eentje van deze uitgeverij klaar staan. Zoals ik eerder al zei, zijn deze verhalen voor alle lezertjes toegankelijk. Ze bevatten immers heel veel tekeningen en de tekst is eerder beperkt. Toch is het de moeite om deze boekjes eens samen met je zoon of dochter te lezen of ze aan te kopen voor je (klas)bibliotheek. Ze zijn trouwens helemaal niet duur want ik kon ze op het Boekenfestijn voor amper 4 euro op de kop tikken.

Vandaag ga ik het over 'Het lelijke eendje' hebben, een boekje dat gebaseerd is op het gelijknamige verhaal van Hans Christian Andersen.

Gegevens

Oorspronkele titel: The Ugly Duckling
Vertaling: Baeckens Books NV i.s.m. gespecialiseerde logopedisten

Uitgegeven in 2006 door Usborne Publishing Ltd.
Uitgegeven in 2012 in het Nederlands door Bakermat
AVI: M4 (oude AVI 4)

Flaptekst

'Niemand houdt van me', huilt het lelijke eendje. 'Ik ben te lelijk.' Hij besluit weg te gaan. Zal hij ooit iemand vinden die hem leuk vindt?

Korte inhoud

Een moedereend legt een aantal eieren. Eén van die eieren is heel erg groot en heeft ook een andere kleur. Eens het ei is uitgebroed wordt het lelijke eendje uitgelachen en overal weggejaagd. Waarom heeft het zo'n grijze kleur en waarom is het zo groot? Niemand kan het raadsel oplossen tot het eendje bij een groep zwanen komt...

Mijn mening (++)

Een heel mooi boekje dat bij heel wat thema's (thuis of in de klas) ingezet kan worden. Kinderen zullen zich volgens mij ook makkelijk in het leven van het zwaantje kunnen inleven. Zij voelen zich immers ook wel eens alleen en verloren. Dit boekje is opnieuw van Bakermat dus zeker ook toegankelijk voor kinderen die minder graag lezen. Er staan immers heel veel kleurrijke prenten in het boek.


Bron:

* https://www.bakermat.be/producten/6-7-jaar/lezen-is-leuk/avi-4-het-lelijke-eendje/8988/

Een sterke vrouw met een plan B

Dagelijks probeer ik 'Het Nieuwsblad' online eens door te nemen. Meestal is dat in een tiental minuten alles eens diagonaal bekijken, maar soms klik ik toch eens een artikel aan. Dan maak ik gewoon tijd om me heel snel even in een verhaal onder te dompelen. En zo botste ik een paar dagen terug op de volgende mustread. Ik heb het over 'Life on sneakers' van Evi Renaux.

Niet alleen de kaft en de titel spreken me aan, ook het verhaal achter deze coole schoenen lijkt me meer dan leerrijk om te lezen. Evi Renaux had al vrij vroeg een degelijke carrière en was heel erg blij met haar eerder materiële leventje. Alles had ze op de rails tot het noodlot toesloeg. Door een chronische ziekte moest ze al haar idealen laten varen en op zoek gaan naar andere drijfveren. Ze vond die in haar plan B en heeft die voor ons neergeschreven in bovenstaand boek.

Wil je nog meer over het boek te weten komen? Dan schreven ze er hier en hier al iets over.

Evi Renaux heeft echter ook een blog, die zeker ook een bezoekje waard is! Kijk snel even op Rue No!


Bron:
* http://www.dezondag.be/life-on-sneakers-het-inspirerende-plan-b-van-evi-renaux/

Eerste mening over 'Nog één keer feest'

In mijn rubriek 'Wat ik nog wil lezen' had ik het eerder al eens over de schrijfster Liane Moriarty. Ik verzamelde toen enkele werken van haar op mijn tabblad en de naam was dan ook in mijn achterhoofd blijven hangen. Daarom dacht ik er bij één van mijn laatste bibliotheekbezoeken aan om een boek van deze Australische auteur mee te brengen. Mijn oog viel op 'Nog één keer feest'.

Gegevens

Oorspronkelijke titel: The Last Anniversary
Oorspronkelijke uitgever: Pan Macmillan Australia Pty Limited (2005)
Uitgeverij: De Kern (2006)
Vertaling: Anna Livestro
Omslagontwerp: Wil Immink
Omslagillustratie: Getty Images/Peter Beavis
Zetwerk: Het vlakke land, Rotterdam
Pagina's: 348
ISBN: 90 325 1044 4
NUR: 302

Flaptekst

Sophie erft van de tante van een ex-vriendje (!) een huis op Scribbly Gum Island, een eilandje voor de kust van Sydney, en verrast iedereen door er te gaan wonen.
Er is een vreemd soort charme aan het eiland: er is in 1932 een baby gevonden, van wie de ouders spoorloos zijn verdwenen. Dit Baby Munro-mysterie houdt inmiddels hele generaties in de greep, en wordt levend gehouden met rondleidingen in het Munro-huis ('een fluitende ketel op het vuur, een nog warme cake op het aanrecht') en jaarlijks een groot feest (op de dag van de verdwijning). Baby Munro zelf is inmiddels een oude dame en het mysterie is nooit opgelost.
Op het eiland valt Sophie als een blok voor Callum. Even later ontmoet zij ook zijn vrouw... de mooie Grace. Sophie en Grace worden vriendinnen, maar Sophie kan zo nog moeilijker om Callum heen. Grace, die vecht met haar gevoelens voor haar pasgeboren baby, ziet in Sophie de oplossing voor haar probleem. Want zij heeft besloten dat na het jaarlijkse feest niks meer hetzelfde zal zijn... en dat blijkt ook te gelden voor het Baby Munro-mysterie.

Mijn eerste mening

Nog iets meer over de korte inhoud vertellen hoeft niet want in de flaptekst (hierboven) worden al een aantal dingen behoorlijk duidelijk geschetst. Sophie erft totaal onverwacht een huis, maar is eigenlijk wel heel dankbaar om dit gebaar van tante Connie. In de eerste hoofdstukken kom je iets meer te weten over diezelfde tante en gaat Moriarty ook wat dieper in op de vroegere relatie van Sophie met Thomas. Eigenlijk was ik vanaf bladzijde één helemaal mee. Er wordt zowel over het heden als het verleden geschreven, maar de overgangen zijn duidelijk en zeker niet verwarrend. Ik moet zeggen dat ik me opmaak voor een supermooie roman die nog alle kanten uit kan. Wordt het Munro-mysterie uiteindelijk opgelost, wat zal er met Grace gebeuren en vindt Sophie uiteindelijk toch de man van haar leven. Vele vragen die de komende dagen hopelijk opgelost worden!

Spik en Spek, aflevering 1

De boekjes van Spik en Spek zijn alom bekend of dat dacht ik toch tenminste. Ik zie ze in de plaatselijke bib heel vaak onder de uitleendesk doorgaan en toch zijn er kinderen in mijn klas die nog nooit van deze reeks gehoord hebben. Daarom vind ik het des te fijner om ze aan mijn tweedeklassers aan te bieden. Er bestaan verschillende reeksen rond deze figuurtjes van Marc de Bel waardoor er hier op Gietjes Boekies en Movies zeker nog recensies over Spik en Spek zullen volgen.

Gegevens

Heidi Smits

Tekeningen: Frieda Van Raevels

Naar een idee van: Marc de Bel

Coördinatie en redactie: Marjolein Noé en Anneriek van Heugten

Advies: René De Cock

Vormgeving: Inne Van den Bossche

Uitgeverij: Abimo

NUR: 191

ISBN: 9789059324527

AVI M3 (oud AVI 2)

Flaptekst

spik is ziek.

ze heeft last van jeuk.

daar weet spek wel wat op.

maar wat spek ook doet,

de jeuk gaat niet weg.

dan geeft mam spik een pil.

de jeuk gaat weg.

maar ... wat is er nu met spek?

Mijn beoordeling (++)

De boekjes rond Spik en Spek zijn echt heel leuk voor de kinderen. Dit boekje komt uit de gele box en deze hebben allemaal leesniveau M3 (of oud AVI 2). Zoals je hierboven aan de flaptekst ziet, staat er dus geen enkele hoofdletter in het boek. Alle verhalen uit deze box kunnen eigenlijk al door heel jonge kinderen worden gelezen. Er staat behoorlijk wat tekst in de boekjes, maar er zijn ook heel veel kleurrijke en levendige tekeningen. In het begin van het verhaal krijg je altijd een overzicht van de personages uit de boeken van Spik en Spek en achteraan staan er ook nog een aantal vraagjes. Op die manier kun je als ouder ook altijd controleren of je kind begrepen heeft wat het gelezen heeft.

Bron:

* http://www.abimo.net/jeugdboeken_prentenboeken/index.php?pg=detail&bkid=185&ct=66

* http://www.abimo.net/educatieve_uitgaven/index.php?pg=detail&rid=324&ct=118

Oma Toos in Spanje

Ben je op zoek naar een leuk boek over een gekke oma? Dan moet je 'Oma Toos in Spanje' van Reina ten Bruggenkate lezen.

Gegevens

Uitgegeven in 2005

Uitgeverij: Educatieve uitgeverij Maretak

Tekst: Reina ten Bruggenkate

Illustraties: ivan & ilia

Vormgeving: Heleen van Keulen

ISBN: 978-90-437-0274-4

NUR: 140/282

AVI: M4

Aantal pagina's: 64

Flaptekst

Oma Toos danst van vreugde. Ze mag met Marc en Fleur mee naar Spanje! Ze vindt alleen één ding erg verdrietig: haar katten mogen niet mee. Maar gelukkig zijn er in Spanje katten genoeg. Heel zielige, die erge honger hebben. Oma stopt stiekem eten in haar zakken om ze te voeren. Maar al snel worden ze in het hotel gék van al die katten ...

Mijn mening (+/++)

Dit boekje vond ik zelf heel leuk om te lezen. Het gaat over een oma die gek is van poezen. Eigenlijk is ze niet de echte grootmoeder van Marc en Fleur, maar toch mag ze met hen mee op reis. Ze geniet van de vliegreis, maar mist al snel haar poezen. Daarom voedert ze in Spanje alle zwerfkatten die ze op haar pad tegenkomt. Daar kunnen de hotelgasten en het personeel natuurlijk niet om lachen. Toch zet oma Toos door en uiteindelijk slaagt ze er zelfs in om een paar katten mee naar huis te smokkelen.

Oma Toos in Spanje is een behoorlijk lijvig boekje voor een kind en ik denk dat dit boekje dan ook vooral bij kinderen die graag lezen aan te raden is. Er staan immers wel een aantal tekeningen in, maar de tekst overheerst hier zeker.

Bron:
* http://www.mattysleukstekinderboek.nl/tag/vakantie/