Ik hield me de voorbije dag eindelijk nog eens bezig met mijn blogje Gietjes Boekies en Movies. Dat was alweer een halfjaar geleden. De tijd gaat op sommige vlakken zo snel, op andere gebieden heb ik soms de indruk dat ik de doorspoelknop zoek. Helemaal lekker zit ik jammer genoeg niet in mijn vel, maar op lees- en kijkgebied is er toch wel weer iets gaande. Daarvoor is de grote vakantie mede verantwoordelijk. Er is eindelijk meer tijd en ruimte en die probeer ik dan ook naarstig te benutten. Al moet ik dan nog het schrijfdeel eraan zien te koppelen.
Daarom nam ik vandaag de tijd om me weer even in (mijn) blogland in te werken. Zomaar iets posten zonder echt de draad op te pikken is niets voor mij dus herlas ik even tot 2019, haalde ik nog enkele fouten uit de geposte artikels, voegde ik hier en daar een foto toe en zorgde ik voor extra linkjes op mijn tabbladen. Op die manier krijgt Gietjes Boekies en Movies weer meer vorm en daar kan ik alleen maar blij mee zijn.
Dit gezegd zijnde neem ik je mee naar mijn eerste boek sinds lang op dit kanaal. Niet dat ik niet meer las (het is de laatste jaren toch weer iets beter), maar er geraakte niets meer op dit virtueel kind van me. Daar maken we nog maar eens verandering in.
Met een vakantie van 9 weken voor de deur wellen er altijd wat dromen en onrealistische projecten op, maar er zijn ook van die dingen waar ik meteen mee kan starten. Een boek nemen en een woord lezen. Zo van die zaken :). Dat woord wordt een zin, een zin een alinea, een alinea een hoofdstuk en zo ging het de voorbije werken door. Tot ik het eerste deel van 'De Hongerspelen' achter de kiezen had.
Gegevens
Oorspronkelijke titel: The Hunger Games
Oorspronkelijke uitgave: 2008
Eerste druk in het Nederlands: 2010
Tekst: Suzanne Collins
Vertaling: Maria Postema
Omslagontwerp en vormgeving binnenwerk: Erwin van Wanrooy
ISBN: 978 90 475 1597 5
NUR 330
Uitgeverij: Unieboek | Het Spectrum bv
Aantal pagina's: 340
Flaptekst
Katniss Everdeen woont in het 12e en armste district van Panem, het land dat ooit bekendstond als Noord-Amerika. Met haar moeder en haar zusje Prim leidt ze een armoedig leven, getekend door het keiharde regime van het welvarende Capitool. Jaarlijks worden de Hongerspelen uitgevaardigd: 24 door loting aangewezen tributen, een jongen en een meisje uit elk district, gaan een strijd op leven en dood met elkaar aan. En dit jaar wordt Prim uitgeloot...
Katniss weet dat de Hongerspelen een doodvonnis voor haar jonge zusje betekenen en besluit haar plek in te nemen. Onder het oog van de hele bevolking van Panem, die de strijd als bron van vermaak volgt, begeeft ze zich in de gemanipuleerde arena. Gevangen in een meedogenloos web van bruut geweld, gemanipuleerde tv-beelden en corrupte politici komt Katniss voor de keus staan: hoe ver zal ze gaan om te overleven?
Mijn beoordeling (++)
Het was niet de eerste keer dat ik dit boek las, zoals zovele werken die ik de laatste jaren ter hand neem. Ze komen hier niet terecht én ik lees het vervolg niet waardoor ik mezelf genoodzaakt zie om opnieuw te beginnen. Daarom is de spanning toch net dat tikkeltje minder, maar ik heb wel opnieuw genoten van het verhaal. Het is nog steeds absurd wat er in de Hongerspelen gebeurt en het voelt soms ook gewoon veel te rauw (en moorddadig) aan, maar ook nu ben ik alweer benieuwd naar het vervolg. Hoe vergaat het Katniss en Peeta eens ze terug in District 12 zijn? Hoe gaat Katniss om met Gale en wat zijn haar ware gevoelens? Kan ze haar moeder eindelijk echt vergeven en stopt ze met jagen, nu ze toch stinkend rijk is? Het zijn maar een paar vragen waarvan ik hoop dat ik binnen de kortste keren op zoek ga naar het juiste antwoord. Het tweede en derde boek las ik in het verleden volgens mij ook al eens, maar daar is er een pak minder van blijven hangen. Ik kijk dus zeker uit naar het vervolg. En hé, er zijn nog een week of vijf vakantie over. Er openen zich dus perspectieven :). Al ligt er eerst een andere bestseller op mij te wachten, waarover heel binnenkort meer!
Kort samengevat
+ origineel verhaal, sterk hoofdpersonage, een dosis romantiek, veel spanning, vaak sterke eindzin bij een hoofdstuk, eenvoudige en duidelijke taal (dus toegankelijk voor jongeren en volwassenen), een sterke vrouw als middelpunt (hou ik van), niet alles rozengeur en maneschijn, omgaan met verdriet, verschillende onderwerpen worden aangesneden, moeilijkere zaken worden niet geschuwd
- misschien wat te wreed voor mijn teer hart (maar het gaat nog net ;))
Gegevens
