Een kinderlijke titel, maar tijd voor volwassen leesmateriaal!

 Na 'Het ei van oom Trotter' was het tijd voor een boek voor volwassenen. Door het gat in mijn leesavontuur is het natuurlijk moeilijk om de draad bij reeksen meteen terug op te pikken. Ik besef dat ik wellicht wat boeken opnieuw zal moeten lezen. Dat is niet altijd even spannend, maar aangezien de eerste lezingen vaak uit een vorig leven dateren weet ik nog betrekkelijk weinig over de wendingen van het verhaal. 

In de bibliotheek is het niet altijd simpel om te vinden wat ik zoek want uiteraard zijn er nog andere mensen die soms hetzelfde willen lezen, vandaar dat ik de laatste weken met een klein blaadje werk. Oké, ik heb Goodreads (een app waarin je de boeken die je nog wil lezen kunt bewaren), maar daar is de keuze zodanig groot dat ik soms niet meteen weet waar ik naar op zoek wil gaan. Vandaar dat ik nu telkens een blaadje bij me heb waar ik een aantal boeken op schrijf. Die zoek ik eerst. Ik geef je een voorbeeld. Ik las dus 'Het ei van oom Trotter' en op mijn briefje staat nu 'Meester Pluim en het praatpoeder'. Waarom? Omdat dit het tweede boek is dat Marc de Bel ooit schreef. Door dit blaadje bij te houden blijf ik langer bij de reeksen, schrijvers en boeken hangen. Op die manier denk ik ook dat mezelf meer zal aanzetten. Ik heb iets om naar uit te kijken en ik zal me terug meer kunnen verdiepen in verschillende werken of personages. Want in reeksen komen die immers terug. Vandaar dat Helen Grace en M.J. Arlidge nu aan dit briefje werden toegevoegd. Vandaag vertel ik je immers alles over Iene Miene Mutte.

Als ik me niet vergis, las ik dit boek ooit al eens helemaal, maar in mijn zoektocht op mijn blogs kwam ik geen enkele review tegen. Daar brengen we vandaag dus verandering in.

Gegevens

Oorspronkelijke titel: Eeny Meeny

Eerste druk: januari 2015

Vertaling: Herman van der Ploeg

Omslagontwerp: Wil Immink Design

Omslagbeeld: Kniel Synnatschze en Wild Wonders

Zetwerk: Mat-Zet bv, Soest

ISBN: 978-90-225-7622-9

ISBN: 978-94-023-0230-1 (e-boek)

NUR: 330

Aantal pagina's: 383

Flaptekst

Een meisje komt halfdood een bos uit rennen. Haar verhaal is nog gruwelijker dan de ergste nachtmerries, maar alles wat ze vertelt is waar.

Enkele dagen later duikt er een tweede slachtoffer op, compleet in shock. Er lijkt een verband te zijn. In tweetallen worden mensen ontvoerd, gevangengehouden en uitgehongerd, waarna ze een duivels dilemma krijgen voorgelegd: een ander doden of zelf gedood worden.

Inspecteur Helen Grace en haar team beseffen dat ze jacht maken op een ingenieuze psychopaat die zijn slachtoffers gebroken en vol schuldgevoel achterlaat. Niet alleen als visitekaartje, ze zijn ook de moordenaars. De plaats van het misdrijf blijkt zorgvuldig uitgedacht, maar de slachtoffers lijken lukraak gekozen. En toch moet iets hen met elkaar verbinden...

Mijn mening (++)

Aangezien ik het boek ooit eerder al las, is het net dat tikkeltje minder spannend, maar de plot was me ontsnapt. Al heb ik dat wel vaker, zelfs als ik meerdere malen een boek lees of een serie kijk. Is dat mijn geheugen dat niet meer zo goed werkt of schakelt dat deeltje van mijn hersenen zichzelf uit om opnieuw te genieten, geen idee. Ik hoop op het laatste, maar het zou even goed het eerste kunnen zijn.

Iene miene mutte is een goeie thriller die je doorheen het verhaal kennis met Helen Grace laat maken. Ik kan me op sommige vlakken wel vergelijken met de inspecteur want aangezien ze geen gezin heeft, werkt ze vaak en veel. Overuren zijn geen straf en als ze een zaak voor zich heeft, dan bijt ze er zich in vast. Ook van haar team verwacht ze diepgang, intelligentie en gedrevenheid. Dat ze na haar uren een sekswerker bezoekt, dat ligt al buiten de grenzen van de vergelijking tussen Helen en mezelf, laat dat duidelijk zijn ;).

Het verhaal neemt je mee doorheen een aantal gelijkaardige zaken waarbij telkens twee mensen tegelijk worden ontvoerd. Ze hebben een dader in het vizier, maar dat brengt het team van Grace eigenlijk op een verkeerd spoor. Wanneer mensen uit de inspecteur haar eigen omgeving betrokken raken, weet ze niet meer wie ze kan en mag vertrouwen. Ze wankelt, maar beseft net op tijd dat ze helder moet blijven proberen te denken, gelijk in welke omstandigheden. Een buikgevoel is ook in zo'n situatie belangrijk. 

Helen Grace kan de dader uiteindelijk oppakken, maar daarvoor betaalt ze wel een hoge prijs. Hoe hoog die effectief is, dat lees je volgens mij pas in het tweede boek 'Piep zei de muis'. Die staat dan ook meteen op mijn blaadje omdat ik niet al te lang wil wachten om te weten wat er met het team van Grace gebeurt. Ooit maakte ik al eens een overzicht van de boeken van M.J. Arlidge, maar intussen zijn er alweer nieuwe werken toegevoegd. De eerste lijst vind je hier, de volgende boeken in een korte opsomming hieronder:

* In de maneschijn

* Nog lange niet

* Niemand zeggen

* Kom eens gauw

* Leef je nog?

* Door het vuur

Dat maakt het totaal op 13 Graceverhalen. Ik zal dus niet meteen zonder leesvoer vallen :). Later vertel ik je misschien wat meer over die laatste zes boeken, de andere korte inhouden vind je op de link hierboven op op het tabblad 'Wat ik nog wil lezen'.

Mara van Sterre Carron

Een goed jaar terug lijstte ik hier al eens de boeken van Sterre Carron op. Wellicht herinner je je dat niet meer, maar dankzij deze link kun je het artikel nog eens opnieuw lezen: Sterre Carron, een schrijfster van bij ons.
Vorig jaar had ik al even het eerste deel - Mara - in mijn bezit, maar zonder het te lezen bracht ik het terug naar de bibliotheek. Intussen vergaat het lezen me terug heel wat beter dus ik deed een nieuwe poging en hoera, het lukte me deze keer wel. Misschien klinkt dat voor jullie wat vreemd, maar voor mij is dat alweer een stap in de goeie richting ;).

Sterre Carron is het pseudoniem van een Belgische schrijfster die al serieus wat boeken op haar conto heeft staan, terwijl Mara eigenlijk pas in 2013 verscheen.

Flaptekst

Moord, verminking, dubbellevens, het vernietigend middel antrax, een lang bewaard geheim, zoete wraak en een gevaarlijke sekte in Zwitserland zijn de ingrediënten van de meeslepende thriller Mara.

Op een herfstdag wordt het rustige leven van de inwoners van Mechelen opgeschrikt door een moord op een jonge vrouw in een hotel op de Vismarkt. Rani Diaz, de temperamentvolle hoofdinspecteur moordzaken, en haar team worden op de zaak gezet. Het bewijsmateriaal wijst al snel in de richting van een minnaar.

Enkele dagen later wordt Kathirah Al Saadi door haar vriendin Sierra Capaldi gruwelijk verminkt aangetroffen. Sierra draagt al zestien jaar een geheim met zich mee, waarvan ze niet had gedacht dat iemand ervan op de hoogte was.

Als er al een bindende factor tussen de slachtoffers is, wat probeert de moordenaar dan duidelijk te maken? En wie speelt er een duivels spel en verleidt mensen om zich over te geven aan hun driften?

Gegevens

Uitgegeven door: NAU

Aantal pagina’s: 367

(voor de rest geen lijst te vinden in het boek)

Mijn mening (++)

Omdat ik dit boek in enkele dagen uitlas, schrijf ik meteen mijn eindbeoordeling en was er dit keer geen eerste mening. Dat komt omdat dit eerste deel rond Rani Diaz echt als een trein leest. De hoofdstukken zijn zodanig kort dat je het heel moeilijk hebt om het boek aan de kant te leggen. Steeds maar weer slaagt de schrijfster erin om je vooruit te stuwen. Wat zal er gebeuren? Wie is er nu aan de beurt? Hoe loopt het af? De vragen blijven maar in je hoofd malen en dan kun je maar één ding doen. Doorrazen tot aan de allerlaatste pagina en dan even verzuchten omdat je het jammer vindt dat het boek alweer uit is. Herken je dit gevoel?

Sterre Carron schetst duidelijke hoofdpersonages door er net genoeg woorden aan vuil te maken. Je kunt je inleven in elk van hun levens en er is nog net genoeg ruimte om er ook zelf een aantal dingen in je hoofd bij te plaatsen. Dit is ook de sterkte van een boek. Duidelijk aflijnen, maar ook nog wat vrijheid. Daarnaast waren de hoofdstukken kort - zoals ik al zei - maar hier stoort het me zeker niet. Soms heb ik het gevoel dat ik op die manier niet in het verhaal kom, bij Mara is dat helemaal anders. Hier is het op zijn plaats. Het houdt de spanning levendig en het doet niet af aan je inlevingsvermogen. Een oververdiende ++ dus en op naar het volgende deel, Tirtha!

Eerste mening over De Doorbraak

Wat is het fijn om weer (zeker voor heel even) een echte lezer te zijn. Als ik mijn bed in duik, grijp ik weer automatisch naar een boek. Ik leg ze zelfs niet meer weg achteraf, ik leg ze gewoon naast me. Dat lege kussen deed me te veel pijn dus heb ik dat maar weg gedaan en is er plaats voor een boek. Het klinkt misschien wat gek, maar het zijn van die kleine dingen die het grootste 'ding' in mijn leven wat draaglijker maken. Na 'Wat jij niet ziet' van Sarah Pinborough begon ik een paar dagen terug aan 'De doorbraak' van Simone van der Vlugt. Ik las al enkele boeken van deze Nederlandse schrijfster, maar ik zie dat ik er nog nooit toe kwam er hier op Gietjes Boekies en Movies iets over te schrijven. Hoog tijd dus om daar verandering in te brengen.

Flaptekst

De jonge Romée breekt door als zangeres na een desastreuze jeugd met een tirannieke vader. Maar alle plotselinge roem en succes maken haar niet gelukkig. Haar broer Rob, het enige familielid met wie ze het goed kan vinden, raakt vermist op zijn wereldreis. In haar professionele leven wordt ze beschuldigd van plagiaat en geterroriseerd door een anonieme stalker. Romée trekt zich steeds meer terug en probeert wanhopig grip op haar leven te krijgen. Op het randje van een burn-out gaat ze op zoek naar Rob, maar de zoektocht is niet zo eenvoudig als ze dacht. Om antwoorden te krijgen moet Romée terug naar haar ouderlijk huis, waar oude wonden worden opengereten. Intussen komt haar stalker steeds dichterbij. Wat is de waarheid, en wie kan ze vertrouwen?

Mijn eerste mening

De boeken van Simone van der Vlugt lezen altijd heerlijk vlot en daar hou ik wel van. Ik zou niet altijd zo'n boeken willen lezen. Ik wissel ze graag af met wat moeilijkere werken. Maar aangezien ik uit een periode kom waar ik echt heel weinig heb gelezen, zijn dit misschien wel de boeken die me echt weer helemaal meetrekken. Die me de moed geven om me echt weer helemaal over te geven aan de wereld van de literatuur. Dit zijn geen hoogstaande boeken en dat bedoel ik helemaal niet negatief. Ik bedoel ermee dat ze voor iedereen toegankelijk zijn, dat ze heerlijk weglezen en dat je meteen in een verhaal duikt. Het hoofdpersonage wordt heel duidelijk omschreven en dankzij de welomrande situatieschetsen kun je je meteen de leefwereld van het hoofdpersonage voorstellen. Ik geniet met volle teugen van deze pageturner en daarom is niet hoogstaand misschien verkeerd uitgedrukt van mij. Het is geen moeilijk boek, dat bedoel ik ermee. En dat is nu net wat ik na een leesdip nodig heb. 

Hou Gietjes Boekies en Movies in de gaten, ik probeer zo snel mogelijk een eindbeoordeling te posten!

Inderdaad... Oh my god!

Wat was me dat... Ik ben er toch even niet goed van. Oké, ik verduidelijk me even. Een tijdje terug kreeg ik 'Wat jij niet ziet' van Sarah Pinborough mee naar huis. Ik vond het meteen een goed voornemen om eindelijk nog eens een boek uit te lezen. Ik kreeg het van een fantastische collega en zij vond het steengoed. Oké, ik wist nog niet helemaal zeker of haar smaak wel die van mij is, maar ik heb alsnog van dit boek genoten. Lang heb ik gedacht: toch wat langdradig, het mist wat pit. Maar die laatste paar hoofdstukken... HELP! Blader nu niet meteen door naar de achterste gelederen van het verhaal als je dit boek ergens hebt liggen. Laat de spanning maar geleidelijk opbouwen... :)

Gegevens

Oorspronkelijke titel: Behind Her Eyes

Oorspronkelijk uitgegeven door: HarperCollinsPublishers Ltd, Londen

Eerste druk: juni 2017

Vertaling uit het Engels: Nathaly Schrijnder

Nederlandse uitgave: The House of Books

Oorspronkelijk omslagontwerp: HarperCollinsPublishers Ltd

Omslagontwerp Nederlandse editie: Loudmouth, Utrecht

Aantal pagina's: 398

ISBN: 978 90 443 5057 9

ISBN: 978 90 443 5058 6 (e-book)

NUR: 332

Flaptekst

VERTROUW DIT BOEK NIET

Louise is een alleenstaande moeder. Tijdens een zeldzaam avondje uit ontmoet ze een man en valt als een blok voor hem. David is jong, succesvol en charmant. Helaas is hij ook getrouwd, met de mooie Adele. De twee vrouwen raken bevriend en Louise ziet dat hun ogenschijnlijke perfecte huwelijk van dichtbij scheurtjes vertoont. Welke verschrikkelijke geheimen verbergen David en Adele, en hoever zijn ze bereid te gaan om die geheimen te beschermen?

VERTROUW DIT VERHAAL NIET

Mijn mening (++)

Ik moet het eerlijk bekennen. Tot rond pagina 380 vond ik eigenlijk niet heel veel speciaal aan dit boek. Het kabbelde voort en het kabbelde gewoon in de richting waaraan ik al 300 pagina's zat te denken. Niet echt spannend dus en zeker niet het gevoel van: dit boek moet ik iedereen aanraden. Tot je van het ene moment op het andere - zonder 'voorspel' - gewoon in een heel sterke stroming terecht komt en met een rotvaart een waterval naar beneden dendert. En dan lig je daar beneden. Uitgeteld. Aangespoeld. Versuft. Ik denk dat ik op die manier exact beschrijf hoe ik me vijf minuten tot een kwartier na het omdraaien van de laatste bladzijde voelde. Je kunt echt op geen enkel moment voorspellen wat je op de allerlaatste pagina's te lezen zult krijgen. Dus zeker even doorbijten als je het net als ik niet zo speciaal vindt. Het zou jammer zijn mocht je de clou van het verhaal missen. En meer zeg of schrijf ik er niet meer over :).

Eerste mening van 2018!

Ik vind het fijn om boeken uit te wisselen. Omdat ik er zelf nog zelden koop, wil ik vooral leeservaringen en titels met jullie delen. Maar mijn vrienden, familie en collega's blijven me hier en daar ook werken toe stoppen. Soms in de vorm van een titel of een verhaal, maar vaak ook gewoon in boekvorm. Zo kreeg ik van lieve, lieve Agnes het volgende boek mee naar huis...

en vergezelde de gift met drie woorden: Oh my God...

Ik kende de schrijfter Sarah Pinborough niet en had ook nog nooit van dit boek gehoord... Misschien lette ik er gewoon niet op want sinds ik aan het lezen geslagen ben, zag ik het wel al een aantal keren passeren op bepaalde Facebookgroepen. 

Mijn eerste mening

Dit boek leest als een trein. Je zit meteen in het verhaal en je kunt volgen zonder extra inspanningen te moeten leveren. Fijn voor het eerste boek van het nieuwe jaar. Door de duidelijke tijdsaanduiding kun je goed volgen of er nu in het verleden of in het heden verteld wordt. Het boek wordt opgebouwd rond twee (van de drie) hoofdpersonages en er wordt ook vanuit hun standpunt verteld. Doordat er steeds boven het hoofdstuk verduidelijkt wordt wie er vertelt, is het geen opgave om de verhaallijnen te volgen. Lekker makkelijk zou ik zeggen. Ik weet dat er wellicht nog heel wat spanning komt (want ik werd gewaarschuwd!), maar voorlopig kabbelt het verhaal rustig verder. Het is voor mij duidelijk wie de schuldige is en het lijkt er echt vingerdik op te liggen. Voor mij dus voorlopig nog niet echt veel spanning, maar ik verwacht nog wel wat de komende 300 bladzijden...

Bron:

* https://www.bol.com/nl/f/wat-jij-niet-ziet/9200000076273435/?country=BE

Eerste mening over 'Serie Q' - nummer 2

Ik schreef hier vorige week neer wat ik van het eerste boek van 'Serie Q' van Jussi Adler-Olsen vond en ik begon intussen al aan het tweede boek van de reeks rond brigadier Morck. Daarom geef ik vandaag mijn eerste mening over 'De fazantenmoordenaars'.

Flaptekst

In 1987 worden de verminkte lichamen van een broer en zus gevonden in een zomerhuisje in de buurt van Rorvig, in Noord-Seeland. Uit het politieonderzoek blijkt dat de dader gezocht moet worden binnen een groep van kostschoolleerlingen die uit de rijkste kringen van het land afkomstig zijn. Er is echter niet genoeg bewijs en de zaak verdwijnt in de doofpot, totdat een van de verdachten zichzelf aangeeft. Daarmee lijkt het mysterie opgelost. 

Een aantal jaren later belandt het onderzoek op het bureau van brigadier Morck, hoofd van de afdeling 'onopgeloste zaken' Q. Hij denkt dat het er per ongeluk is terechtgekomen, maar al snel blijkt dit niet het geval te zijn. Hij realiseert zich dat er iets heel erg fout is gegaan... Samen met zijn assistent Assad begint hij een onderzoek dat hen in aanraking brengt met alle lagen van de maatschappij. Van de armste mensen die op straat leven tot de machtigste mensen van het land; de klopjacht is begonnen.

Andere boeken

De Serie Q bestaat uit de volgende boeken:
* De vrouw in de kooi

* De fazantenmoordenaars
* De noodkreet in de fles
* Dossier 64
* Het Marco-effect
* De grenzeloze

Mijn eerste mening

Jussi Adler-Olsen heeft al wat krediet bij mij opgebouwd. In het eerste deel van deze reeks vond ik niet onmiddellijk mijn draai, maar deze keer wel. Ik werd onmiddellijk meegezogen en dat is na een zestigtal bladzijden nog steeds zo. Door de privé-toestand hier is het moeilijk om me te concentreren en toch slaagt deze schrijver erin om me vast te grijpen. Het is een kunde hoor voor het ogenblik ;). Ik ben dan ook meer dan benieuwd naar het vervolg van dit verhaal. Komen we te weten wat broer en zus hebben mee gemaakt en slaagt Morck erin om een tweede zaak op rij alsnog op te lossen?

Bron:
* https://www.bol.com/nl/p/de-fazantenmoordenaars/9200000008317405/?country=BE

'De vrouw in de kooi' las ik alsnog uit!

Een hele tijd geleden schreef ik hier al mijn eerste mening over 'De vrouw in de kooi' en ik gaf toen ook aan dat het niet geheel mijn ding was. Ik raakte er niet zo makkelijk doorheen, ik kon me moeilijk vastbijten in het verhaal. Mijn vriend zei echter dat ik vol moest houden en dat deed ik ook. Ik las het boek een hele tijd geleden uit en ik had er zelfs mijn eindbeoordeling al over geschreven. Alleen trok mijn vriend er na 15 jaar de stekker uit en stortte mijn wereld helemaal in. Maanden heb ik geen boek aangeraakt én verwaarloosde ik dit plekje hier verschrikkelijk, maar we krabbelen recht en posten vandaag sinds lang nog eens een eindbeoordeling. Zij het serieus na datum, maar daarom nog niet gedateerd ;).

Gegevens

Oorspronkelijke titel: Kvinden i buret

Uitgegeven in 2010

Uitgeverij: Prometheus

Omslagontwerp: Dog & Pony

Foto omslag: Getty Images

Foto auteur: Jörg Casteren

Aantal pagina's: 382

ISBN: 978 90 446 1597 5

Flaptekst

Op een prachtige winterdag verdwijnt de jonge linkse politica Merete Lynggaard zonder een spoor achter te laten. De media duiken op het verhaal en suggereren van alles: van moord en zelfmoord tot een geplande vrijwillige verdwijning. De politie wordt gesommeerd de vermissing grootscheeps te onderzoeken, maar Merete is van de aardbodem verdwenen.

Brigadier Carl Morck, hoofd van de afdeling 'onopgeloste zaken' Q, forceert na enkele jaren een grote doorbraak in het onderzoek. Samen met zijn assistent Assad is hij een roekeloze crimineel op het spoor die wordt gedreven door haat. Wraak blijkt een cruciale factor in de krankzinnige plot.

Mijn beoordeling (++/+++)

(Schreef ik maanden geleden...) Wat een goed boek! Ik denk dat het echt een van de toppers van 2016 wordt. Het jaar is nog lang, maar toch. Hij is een goede kanshebber om in mijn top vijf te belanden. In het begin was het misschien nog moeilijk om te volgen, maar op den duur vind je het zodanig spannend dat je alleen nog wil verder lezen. 'De vrouw in de kooi' heeft me eigenlijk na een vijftigtal bladzijden op geen enkel moment nog los gelaten. En is dat niet wat we allemaal van een boektopper verwachten?! Ik hoop dus heel erg snel tijd te vinden voor het volgende boek in deze Serie Q van Jussi Adler-Olsen en ook over dit verhaal zal ik hier wellicht uitgebreid verslag uitbrengen!

De vrouw in de kooi...

Een hele tijd terug las mijn wederhelft al eens 'De vrouw in de kooi' van Jussi Adler-Olsen. Ik was dat toen ook van plan, maar het kwam er maar niet van. Intussen ligt het boek hier al een hele tijd en ik ben er nu uiteindelijk toch in begonnen. Al moet ik er meteen bij zeggen of ik niet weet of ik er goed aan deed ;). Mijn vriend zegt dat ik moet doorbijten, dat het wel komt, maar voorlopig heb ik nog geen voeling met het verhaal.

Wil je weten waarover het boek gaat? Kijk dan zeker even hier, je vindt er de flaptekst.

Andere boeken

Op de afbeelding hiernaast zie je dat 'De vrouw in de kooi' eigenlijk een serieboek is, namelijk uit de 'Serie Q'. Intussen kwamen er al vijf nieuwe verhalen uit deze reeks uit.

* De fazantenmoordenaars

* De noodkreet in de fles

* Dossier 64

* Het Marco-effect

* De grenzeloze

Mijn eerste mening

Het is al een tijd geleden dat ik nog een thriller las en daarom zag ik het helemaal zitten. Ik voelde me er klaar voor :). Even afwisselen van genre kan echt geen kwaad en aangezien ik de laatste tijd vooral voor romans en jeugdboeken koos, was het wel weer tijd voor een goed en spannend verhaal. Omdat ik wist dat Pieter het een supergoed boek vond, begon ik dan ook met grote verwachtingen aan dit leesavontuur. Maar ik moet er meteen bij vertellen dat ik erg moeilijk in het verhaal geraak. Ik ben het misschien niet meer gewoon om een thriller te lezen, maar ik lijk de draad niet te kunnen oppikken. Het springt van hot naar her - en de Deense namen werken ook helemaal niet mee - en ik heb het gevoel dat ik totaal niet snap waarover dit verhaal gaat. Ik weet zo van alles iets, maar ik weet niet wat ik ermee aan moet. Aangezien mijn wederhelft zegt dat ik moet volhouden, zal ik dat uiteraard doen en dan hoop ik op een positievere eindbeoordeling. Ik hou jullie op de hoogte!

Bron:
* https://www.hebban.nl/boeken/de-vrouw-in-de-kooi-jussi-adler-olsen

Harlan Coben voor jongeren

Harlan Coben ken ik al een hele tijd, maar ik moet zeggen dat ik nog niet erg veel boeken van hem las. Ooit zag ik hem trouwens ook eens bij de jeugdboeken staan en toen las ik 'Nu of nooit'. Dit blijkt het tweede boek van een reeks rond Mickey Bolitar te zijn en daarom begon ik nu bij het begin. Ik las de voorbije dagen de eerste hoofdstukken van 'Schuilplaats'. Het derde boek in de reeks kwam intussen ook al uit en dat heet 'Gevonden'.

Flaptekst

De Bolitarfamilie heeft er een speurder bij! Voor het eerst schrijft Harlan Coben voor de jeugd.

Dat Myron Bolitar een niet al te goede relatie met zijn broer had, was al duidelijk. Dus wat moet hij als zijn neefje, Mickey, onder zijn toezicht wordt geplaatst? Voor Mickey Bolitar kan het leven niet veel ellendiger worden. Nadat hij zijn vader heeft zien sterven en zijn moeder in een afkickkliniek is opgenomen, moet hij bij zijn wereldvreemde oom Myron gaan wonen en tot overmaat van ramp moet hij ook nog naar een andere school!

Een nieuwe school betekent nieuwe vrienden en nieuwe vijanden. Gelukkig voor Mickey betekent het ook een fantastische nieuwe vriendin, Ashley. Het lijkt erop dat Mickeys leven eindelijk weer in de lift zit - totdat Ashley spoorloos verdwijnt. Maar Mickey is niet van plan om nog iemand kwijt te raken en besluit Ashleys spoor te volgen. Zijn zoektocht leidt hem naar een huiveringwekkende onderwereld en hij komt erachter dat Ashley niet is wie ze beweerde te zijn. En datzelfde geldt voor zijn overleden vader. Al snel ontdekt Mickey een samenzwering die zo schokkend is dat zijn schoolzorgen erbij in het niet vallen. Het leven zoals hij dat kende, komt volledig op losse schroeven te staan...

Mijn eerste mening

Het is altijd wat aanpassen als je een jeugdboek leest. De taal is vaak een tikkeltje eenvoudiger en de schrijfstijl is volgens mij ook altijd wat directer. Maar dat neemt niet weg dat ik ook van zo'n boek echt kan genieten. Ik wissel graag af en lees eigenlijk alles graag. Al boeit het ene me natuurlijk meer dan het andere. Harlan Coben neemt me van hoofdstuk één mee in een verhaal waar ik me onmiddellijk iets bij kan voorstellen. Een jongen op een nieuwe school, vader gestorven in een auto-ongeluk en moeder in een ontwenningskliniek. Je krijgt meteen heel wat gegevens over het leven van Mickey, maar er wordt ook nog voldoende achtergehouden zodat het mysterieus blijft. 

Mickey ontmoet immers de mooie Ashley, maar zij verdwijnt na een paar dagen. Daarnaast zag de getraumatiseerde jongen ook een oud vrouwtje die beweerde dat zijn vader helemaal niet dood is. Integendeel, hij is springlevend. Mickey gaat op onderzoek uit, maar komt al snel in een hachelijke situatie terecht. Wat moet hij doen om Ashley terug te vinden en het geheim rond zijn vader te ontrafelen zonder zelf gevaar te lopen? Ik weet het voorlopig niet. Coben houdt de spanning er goed in!

Bron:

* https://www.bol.com/nl/p/schuilplaats/9200000002212397/