Bloemen voor mijn dochter

 Wat was dit een heerlijk boek. Misschien las ik nog net iets liever het verhaal uit de Tweede Wereldoorlog en verloor ik een heel klein beetje de interesse in het eerder romantische deel in het heden, maar ik heb van begin tot eind genoten. Dat is natuurlijk wat telt. Na zo lang zo weinig gelezen te hebben, was ik heel tevreden over 'Bloemen voor mijn dochter' én mijn leesgedrag. Andere boeken van Sarah Jio staan zeker nog op mijn verlanglijstje, al zal ik eerst weer even iets helemaal anders lezen (waarover later meer).

'Bloemen voor mijn dochter' speelt zich in twee verschillende tijden af. Zo heb je het leven van Celine in Wereldoorlog II en Caroline leeft nu. Die laatste is Amerikaanse, maar woont al een tijdje in Frankrijk. Celine heeft samen met haar vader een bloemenwinkel. Hun zaak draait goed, ware het niet dat haar pa Joods bloed heeft... Het gevaar loert in die tijd dus altijd om de hoek. 

Wil je de flaptekst eens lezen (en mijn eerste mening), dan kan dat hier.

Gegevens

Uitgeverij: Meulenhoff Boekerij

ISBN: 978-90-225-8728-7

NUR: 302

Oorspronkelijke titel: All the Flowers in Paris

Vertaling: Harmien Robroch

Omslagontwerp: DPS Design & Prepress Studio

Omslagbeeld: Arcangel Images

Aantal pagina's: 350

Mijn mening (++)

Om het te vergelijken met eerdere boeken en op die manier een goeie quotering te geven, is het nu nog wat moeilijk. Ik heb immers te weinig gelezen de afgelopen jaren. Al heel blij dat het terug anders voelt. Dat ik zin heb, dat ik wil blijven lezen, dat ik na een hoofdstuk geen trek in een ander boek heb. Er zijn zoveel positieve signalen dat we op de goeie weg zijn. Laat ons hopen dat het zo blijft. Dan kan ik jullie over mijn leesverhalen vertellen en kan ik me opnieuw verdiepen in de wondere wereld van het schrijven. Want het is duidelijk, er is wat op de markt! Sarah Jio kende ik helemaal niet en alle boeken van haar hand boeien me wel. Haar schrijfstijl is vlot en ze diept de personages goed uit. Vrouwen staan in dit boek centraal en dat ligt me. De voorbije jaren gingen de romantische lijnen me stompen in de maag verkopen, maar gelukkig is dat nu weer anders. Kan ik er zelf weer van genieten, in een boek en thuis. 

Omdat ik door het lezen van 'Bloemen voor mijn dochter' niet echt iets bijleerde, krijgt het geen topscore, maar het heeft wel heel wat troeven in huis. De wereld in nazitijden wordt goed omschreven en ook de scheefgetrokken vriendschapsrelaties in die tijd komen aan bod. Wie heulde mee, wie verzette zich en wie kon je nog vertrouwen? Het moet een verschrikkelijke tijd geweest zijn. Voor alle rechtschapen mensen en uiteraard in het bijzonder voor de Joden. Pure horror als je het mij vraagt. Erover lezen helpt mij stilstaan bij het mooie leven dat we nu hebben. Ook al zit het niet mee of krijg je het hard te verduren. Er zijn ergere tijden geweest, veel ergere. Stel je maar eens voor dat je je eigen lijf moet verkopen en je leven op het spel zet om dat van je dochter te redden? Intussen heb je ook nog het verdriet om een vader die werd afgevoerd en een liefde die misschien al lang omkwam in de woelige strijd. Celine kreeg het hard te verduren. Al is het verlies van een kind (in het verhaal van Caroline) uiteraard ook niet min.

Genoeg getriggerd door dit verhaal? Zet het dan zeker op je verlanglijstje! Je zult het je niet beklagen. 'Bloemen voor mijn dochter' leest als een trein en is echt iets voor mensen met een hart voor geschiedenis, oorlog en liefde. 

Mijn eerste mening over 'Bloemen voor mijn dochter'

Ikzelf hou van vrede en rust, maar daartegenover staat dat ik een voorliefde voor boeken over oorlogstijden en dito gebieden heb. Na 'De Gelukvinder' van Edward van de Vendel is 'Bloemen voor mijn dochter' van Sarah Jio aan de beurt. Ik had nog nooit eerder over deze schrijfster gehoord, ik kwam ze ergens tegen op een inspirerende Facebookpagina (waarvoor dank!). 

Intussen ben ik een vijftigtal bladzijden ver en wil ik graag wat meer over het verhaal vertellen. Sarah Jio is een Amerikaanse auteur en journaliste die blijkbaar al meerdere pareltjes heeft geschreven (waarover later meer). Met 'Bloemen voor mijn dochter' wil ze een oorlogsverhaal  ten tijde van de overrompeling van de Duitsers in Parijs vertellen.

Flaptekst

Een vrouw komt bij in het ziekenhuis, ze is in de war en lijdt aan geheugenverlies. Ze krijgt te horen dat ze Caroline heet en al jaren een eenzaam en teruggetrokken leven leidt in een appartement aan de Seine. Verder is het enige houvast dat ze heeft wat vage flarden van herinneringen aan een man en een jong kind.

Eenmaal thuis probeert Caroline uit alle macht haar verleden terug te krijgen. In een kast vindt ze een stapel brieven van ene Celine, een jonge weduwe die in de Tweede Wereldoorlog met haar vader en dochter in hetzelfde appartement woonde en die werkte in een bloemenwinkel. Geschokt leest ze over de nazicommandant die Celine chanteerde met haar Joodse afkomst en haar dwong zijn minnares te worden. Over de afschuwelijke dingen die Celine moest doen om haar dochter te beschermen. Naarmate Caroline verder leest, komen er steeds meer herinneringen boven, en langzamerhand realiseert ze zich hoe sterk de overeenkomsten tussen haar en Celine zijn.

Mijn eerste mening

Tot nu toe heeft het boek me al elke bladzijde geboeid. Ik ben op zoek naar de link tussen Celine en Caroline, maar die is tot nu toe zeker nog niet duidelijk. De spanning wordt er dus ingehouden. Vooral het leven van Celine wordt in de eerste vijftig bladzijden geschetst. Hoe zij haar moeder en haar grote liefde verloor, waar ze leefde en waar ze nu vertoeft en welke unieke band ze met Luc, haar vader en haar dochter Cosi heeft. 

Het gevaar ligt op de loer want met een Joodse achtergrond ben je in een bezet Frankrijk niet veilig. De angst wordt op een subtiele manier in het verhaal verweven zodat je het ook tot in jouw zetel (of andere leesplek) voelt. Celine moet op haar hoede zijn. Ondanks de mannen in haar leven, loopt ze toch gevaar. 

Ontdekt Caroline wat er met Celine gebeurde of zijn ze één en dezelfde persoon? Ik weet het niet en ik zou het jullie ook niet vertellen. Het is natuurlijk de bedoeling dat jullie zelf zin krijgen om dit boek te lezen. Ik kan het alvast moeilijk wegleggen en dat is een heerlijk gevoel! 

Tot gauw voor mijn review over dit boek!

Ik ken 'Het geheim van mijn moeder'

De kinderboeken even niet meegerekend, las ik met 'Het geheim van mijn moeder' het tweede boek van 2017 uit. Twee boeken per maand. Geen aantallen om records te laten sneuvelen, maar zeker aanvaardbaar na het boemeljaar 2016. Ik ben er dus heel erg blij mee.

Gegevens

Schrijver: J.L. Witterick

Oorspronkelijke titel: My Mother's Secret

Vertaling: Annemie de Vries

Omslagontwerp: Davy van der Elsken / DPS Design

Omslagfoto: Thinkstock

Opmaak: ZetSpiegel, Best

ISBN: 978 90 00 33483 4

NUR: 302

Uitgegeven in: 2013

Uitgeverij: Unieboek / Het Spectrum bv, Houten - Antwerpen

Flaptekst

Polen. 1939. De jonge Helena heeft het huwelijk van haar ouders zien stranden toen haar moeder Francizka niet langer gebonden wilde zijn aan een nazi-sympathisant. Vastbesloten om haar kinderen op te voeden met andere waarden, neemt ze een radicaal besluit: ze stelt haar huis open aan diegenen die aan het nazi-regime proberen te ontsnappen.

In de stal en onder de keuken huisvesten Francizka en Helena twee Joodse gezinnen. En op zolder maken ze ruimte vrij voor Vilheim, een Duitse soldaat die niet meer wil vechten in een oorlog waar hij niet achter staat. Geen van de onderduikers weet van elkaars bestaan. Geen van hen zal de oorlog overleven als zijn verblijfplaats uitlekt.

Mijn mening (++)

Ik vond 'Het geheim van mijn moeder' een goed boek. Goed geschreven, duidelijke taal, fijne persoonsbeschrijvingen en een pakkende verhaallijn. Wat ik echter ook al in mijn eerste mening zei, blijft nu overeind. Omdat de hoofdstukken behoorlijk kort zijn, zakte ik nooit helemaal weg in het verhaal en daar ga ik wel naar op zoek in een boek. Pas op, misschien is dat niet altijd nodig. Daarom heb ik het graag gelezen en zou ik dit boek van Witterick zeker aanraden. Maar het is duidelijk dat dit boek ook voor jongvolwassenen kan dienen. Door het verhaal over Helena en haar moeder te lezen kom je heel wat te weten over de gruwel van de Tweede Wereldoorlog en hoe het was om in die tijd te leven. Ik denk dat het werk dus niet alleen in de leeswereld zijn weg moet kunnen vinden, maar ook in het onderwijs, bijvoorbeeld in de geschiedenis- of godsdienstles.

Eerste mening over 'Het geheim van mijn moeder'

Mijn vorige boek was al een tijdje uit en intussen ben ik in iets nieuws begonnen. Iets helemaal anders. Ik koos voor 'Het geheim van mijn moeder' van J.L. Witterick.

Ik stelde het boek al even voor in mijn buit van de bieb # 6 en daar kun je ook de flaptekst lezen. Wil je nog even opnieuw kijken, klik dan hier.

Eerste mening

Het boek leest als een trein en dat is wel mooi meegenomen. Wat ik wel meteen vond, is dat de hoofdstukken wel heel erg kort zijn. Je duikelt als het ware nog maar in het verhaal en je wordt alweer even op het droge getrokken want ja, daar is er al weer een nieuw hoofdstuk. Ik vind het geen zo'n fijne gewaarwording, maar nu snap ik wel waarom dat is. Het boek wordt blijkbaar ook aan kinderen van 13-14 jaar aangeboden. Dat maakt voor mij een aantal dingen duidelijk. Niet alleen de toegankelijkheid van het boek, maar ook de manier van schrijven,... Eens je eraan gewend bent, is het wel oké, maar als volwassene verwacht ik misschien wel wat meer diepgang. Dat neemt niet weg dat ik helemaal mee ben in het verhaal. Soms heb je echter het gevoel dat de schrijfster er wel wat meer zinnen mocht aan vuil gemaakt hebben. Maar ze wil het tempo voor die jonge garde wellicht wat hoog houden. 

Het verhaal tot nu toe staat me zeker aan en ik ben heel erg benieuwd naar het vervolg. Het thema rond de Tweede Wereldoorlog is dan ook helemaal mijn ding. Ik zou boeken rond deze tragedie verslinden, al is het goed dat ik af en toe ook eens wat minder zware materie lees. Ik ga er dus vanuit dat er hier binnen een week (of twee) zeker een positief verslag komt, maar dat ik wellicht niet meer van mijn sokkel zal worden geblazen. Ik gok dus op ++ :).